{"id":382,"date":"2017-12-17T17:02:25","date_gmt":"2017-12-17T17:02:25","guid":{"rendered":"http:\/\/dichterbijdanooit.com\/?p=382"},"modified":"2017-12-17T17:04:35","modified_gmt":"2017-12-17T17:04:35","slug":"interview-met-hans-stolp-rust-zacht-is-een-misplaatste-term","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/?p=382","title":{"rendered":"Interview met Hans Stolp: Rust zacht is een misplaatste term"},"content":{"rendered":"
\n

“Rust zacht is een misplaatste term”<\/p>\n

Pastor en auteur Hans Stolp vertelt over
\nwat er gebeurt als je dood gaat.<\/p>\n

Er bestaat werkelijk geen geschikter decor voor een gesprek
\nover de dood dan het appartement van Hans Stolp. Het is alsof
\nde hemelpoort opengaat wanneer je over de dikke, dieprode
\nvloerbedekking zijn woning betreedt.<\/p>\n

Donkerblauwe velours gordijnen steken af tegen
\nzonnig okergeel geschilderde muren. In de ruimte tref je een overweldigende collectie boeken, brandende kaarsen, iconen,
\nreligieuze beelden en kristallen. Ondanks dat ademt de plek
\neen positieve rust uit. Net zo positief als Hans zelf, een hartelijke
\nman met lachende ogen en met een oprechte interesse in degene
\ndie voor hem zit. Zo oprecht, dat het bij vlagen onduidelijk is wie
\nnu wie interviewt.<\/p>\n

Hans was een van de sprekers op het AnkhHermes symposium
\n\u2018Wat gebeurt er als je doodgaat \u2013 inzicht in leven en sterven\u2019
\nop 18 november. Samen met Willem Glaudemans (o.a. medevertaler
\nvan de Nag Hammadi-geschriften) en Christophor Coppes
\n(gespecialiseerd in BDE\u2019s), liet hij de toehoorders kennismaken met
\nde wereld van licht die ieder te wachten staat wanneer we deze
\nwereld verlaten. Volgens Hans hoef je daar niet bang voor te zijn.
\nZijn missie is om ons te laten zien wat er precies gebeurt nadat we
\nonze ogen definitief sluiten. In makkelijke taal. Dat is nodig, want de
\ndood is springlevend, merkt Hans aan de opkomst bij zijn lezingen.
\n\u201cDrie tot vier keer per jaar geven we een themadag over sterven, en
\ndat doe ik al zo\u2019n twintig jaar. Elke lezing zitten er weer een paar
\nhonderd nieuwe toehoorders in de zaal. Velen beginnen een
\nzoektocht naar antwoorden wanneer ze iemand aan de dood verliezen. Mensen die openstaan voor nieuwe antwoorden,
\ndie wil ik graag bereiken.\u201c<\/p>\n

De overkant
\nDe luchtige opgewektheid waarmee Hans over de
\ndood praat, geeft je het gevoel dat hij precies weet
\nwat ons te wachten staat. Hij heeft talloze mensen gesproken die
\neen bijnadood-ervaring meemaakten en bovendien is hij zelf in staat
\nom ervaringen uit \u2018de overkant\u2019, zoals Hans het noemt, te ontvangen.
\nMaar dat laat hij liever achterwege omdat het volgens hem niets
\ntoevoegt aan wat hij te vertellen heeft.
\n\u201cIk vertel alleen maar dingen die kloppen bij wat ik zelf gezien heb.
\nIn mijn eigen woorden, die hebben hoop ik genoeg overtuigingskracht.
\nHet gaat immers niet om theorie\u00ebn, maar om persoonlijk doorleefde inzichten.\u201dHans rust op kennis van de oude traditie van het esoterische christendom. \u201cDit zijn universele inzichten, maar lastig te interpreteren. Deze kennis was in de eerste drie eeuwen van onze jaartelling nog algemeen bekend, maar na de erkenning van het instituut kerk
\nstroomde het ondergronds verder. Door Helena Blavatsky, de
\ngrondlegger van de theosofische beweging, is die stroom omstreeks
\n1875 weer bovengekomen. Zij heeft het samen met de vader van de antroposofische beweging, Rudolf Steiner, opnieuw geformuleerd op
\neen manier die past bij ons moderne denken. Daar sluit ik me bij aan.\u201d
\nHoewel de processen die zich na de dood voltrekken zich op een
\naardse manier laten beschrijven, is dat traject niet volgens aardse maatstaven in te delen.
\n\u201cWe zeggen wel dat je drie fases doorloopt en dat je van planeetsfeer
\nnaar planeetsfeer reist, maar tijd bestaat niet, evenmin als ruimte.
\nToch heb je die termen nodig om het begrijpelijk te houden.
\nIn wezen is alles al hier. Alles zit in mij, in jou, het is niets meer dan bewustzijnsverruiming. We gebruiken de woorden als aanwijsstokje,
\nmaar we moeten het niet verabsoluteren.\u201d
\nHet proces van sterven begint eerder dan het moment van sterven zelf.
\nDe ziel weet dat het er aankomt. Als we sterven hebben we geen
\neeuwige rust maar volgt juist een periode van geestelijke arbeid.
\n\u201cIk moet ook altijd lachen om de term \u2018rust zacht\u2019\u201d, grapt Hans.
\n\u201cDie is volledig misplaatst, het is juist hard werken aan de overkant.\u201d
\nDat begint al op het moment dat je balanceert op de grens van leven
\nen dood, en je het gevoel krijgt dat je je losmaakt van je fysieke lichaam. \u201cHet losmaken van de twee geestelijke etherische en astrale lichamen van het fysieke lichaam begint vaak in de hartstreek. Daar zie
\nje iets van een wolkje of een lichtflits. Je voeten worden meestal als
\neerste koud, want het etherische lichaam waarin de levenskracht zit,
\nschuift als een huls over je fysieke lichaam omhoog. Bij een pas
\ngestorvene kun je soms voelen waar het laatste verbindingspunt zit.
\nDe kruinchakra wordt dan gloeiend heet. Maar daar moet je absoluut
\nvanaf blijven want dan frustreer je het sterfproces.\u201d<\/p>\n

Etherische wereld (fase 1) De achterblijvers voelen een diep verdriet
\nom het verlies van de pas gestorvene die volgens Hans juist een vreugdevolle tijd doormaakt. \u201cDirect na het sterven zie je meestal
\nop een afstandje je fysieke lichaam liggen. Dat is een bijzondere
\nervaring. Je realiseert je dat je zelf nog leeft, en dat je geest sterker is
\ndan je lichaam. Dat besef roept een intense vreugde op die je
\nmeedraagt tijdens je reis door de sferen.\u201d
\nEen tweede moment van blijdschap is wanneer je je eerder gestorven dierbaren terugziet. \u201cEn bovendien ontmoet je je engel en vaak ook de kosmische
\nChristus als de Heer van het Karma. Niet in de kerkelijke betekenis,
\nmaar als een universele Christus, de geest, het lichtwezen, of hoe je
\nhet wilt noemen. Ook die ontmoeting geeft weer zo\u2019n diep vreugde
\ngevoel.\u201dHoewel het per persoon verschilt, vertoef je de eerste drie
\ndagen in de levenskrachtenwereld of etherische wereld. Samen met
\nhet wezen van licht zie je in een snel overzicht de film van je leven
\nterug. Dat gebeurt in een sfeer van grote mildheid en oordeelloosheid.
\nAl je herinneringen staan als levende panoramabeelden in een cirkel
\nom je heen. Je klus op aarde is geklaard, het is tijd om te kijken wat je ervan gemaakt hebt.<\/p>\n

Astrale wereld (fase 2) Na die drie dagen valt je etherische lichaam
\nweg en blijft je astraal lichaam met daarin je hogere Zelf over.
\nJe begint nu je reis door de astrale wereld die je door de zeven planetensferen voert. Eerst de vier Maansferen, daarna volgen de Mercurius-, Venus- en Zonnesfeer. In deze sferen krijg je opnieuw een terugblik. Je verblijft langer in die sferen waarmee je een geestelijke
\nbinding hebt. Bijvoorbeeld wanneer je nog vastzit aan je ego, of aan hebzucht. Heb je daar geen binding mee, dan merk je niet dat je door
\ndie sfeer gaat. Op je astrale reis word je je van jezelf bewust en leer je eerlijk te kijken naar het leven dat achter je ligt. Je gaat invoelen wat anderen voelden die om je heen waren op de momenten die je herbeleeft. \u201cDaar ontstaat ook het verlangen tot vergeving wanneer
\nblijkt dat je mensen al dan niet bewust hebt beschadigd. Ook groeit de
\nwens opnieuw te incarneren om alles alsnog in orde te maken.
\nOok al is het aan de overkant veel gezelliger.\u201d<\/p>\n

Lichtwereld (fase 3) Als je alles hebt verwerkt en losgelaten, valt ook je astrale lichaam weg en treed je de lichtwereld binnen. Wat overblijft is
\nje hoger Zelf, dat wat je ten diepste bent. Je bent nu vrij van emoties
\ndie verbonden zijn met het astrale lichaam als verdriet, teleurstelling,
\nangst en onmacht en je gaat als lichtwezen verder. Ook hier voert je
\nreis je door zeven sferen. Daarin mag je alles wat je in je aardse leven
\nhebt geleerd, omzetten in nieuwe vermogens die je in je volgende
\nincarnatie een rijker mens maken. Aan het einde van deze lange reis
\nwacht je de gang door het middernachtelijk uur. Deze maken we vaak
\nniet bewust mee. Hiermee begint de voorbereiding op je nieuwe aardse leven, je volgende incarnatie.<\/p>\n

Alle hens aan dek
\nBepakt met deze kennis valt er inderdaad weinig te vrezen voor de dood. Sterker nog: hoe eerder je dit weet, des te beter je bent voorbereid op de taken die je aan de overkant wachten. Maar het is niettemin evenzo belangrijk wanneer je er later achterkomt. \u201cOp mijn lezingen komen ook
\nwel tachtigers, die graag eerder hadden willen weten wat ze daar te
\nhoren krijgen. Soms komen ze drie jaar lang elke zaterdag, en dan gaan
\nze dood. Denk je op een aardse manier, dan is het spijtig dat ze het zo
\nlaat hebben ontdekt. Maar in een volgend leven worden ze fakkeldragers. Dat wat ze in hun laatste drie jaar als nieuwe inspiratie gevonden hebben, wordt de startmotor voor hun volgende leven.\u201d
\nVolgens Hans komen er weinig nieuwe zielen naar de aarde.
\nHij refereert daarbij aan de Nederlandse, in Australi\u00eb woonachtige
\npriester Mario Schoenmaker, die de karmische verledens van mensen
\nzag. Schoenmaker zegt slechts \u00e9\u00e9n keer een nieuwe ziel te hebben ontmoet. \u201cIk denk dat hij gelijk heeft. De evolutiegolf is nu zo ver op
\ngang gekomen, dat het bijna onmogelijk is als nieuwe ziel toe te treden.
\nJe merkt dat veel zielen nu versneld terugkeren om alle karmische
\nballast te transformeren in een nieuw leven. We staan aan de vooravond van nieuwe ontwikkelingen, en daarom is het \u2018hup, alle hens aan dek\u2019.
\nIk las eens de uitdrukking \u2018wij zijn de voorlopers van de voorlopers\u2019. De echte voorlopers worden nu geboren, wij zijn hier alleen om die eerste voorlopers wakker te schudden. Denk aan de nieuwetijdskinderen, die komen bijvoorbeeld veel sneller ergens achter dan ik. Ik moest eerst vijfenzestig worden om te weten wat zij al op hun dertigste weten!\u201c
\nVoor Hans persoonlijk uiten deze bewustzijnsinzichten over \u2018de overkant\u2019 zich in een onuitsprekelijk verlangen. \u201cIk heb een intens diepe band met Christus. Maar ook met aartsengel Micha\u00ebl. Dat betekent op dit moment voor mij alles. Ik heb een heel diep verlangen om Christus te mogen zien.
\nIk verheug me er enorm op om straks, als de klus geklaard is, \u00e9cht thuis
\nte komen.\u201d<\/p>\n

Meer over de idee\u00ebn van Rudolf Steiner: \u2018Ons voorland: Rudolf Steiner
\nover het leven na dit leven\u2019, Arie Boogert, Uitgeverij Christofoor.<\/p>\n

____________________<\/p>\n

Te vroeg uitgestapt<\/p>\n

Het laatste hoofdstuk van zijn nieuwste boek over stervensbegeleiding wijdde Hans aan euthanasie. Dat leverde hem meteen een interview op
\nin dagblad Trouw. In Nederland denken we erg zwart-wit over euthanasie, vindt Hans, en daar wordt hij een beetje moe van. \u201cHet lijkt alsof je er \u00f3f tegen moet zijn, \u00f3f je moet alles accepteren. Ik voeg een derde weg toe: euthanasie heeft consequenties voor het leven na de dood en voor je volgende leven. Er zijn veel vormen van euthanasie waar ik vrede mee
\nkan hebben, maar er is ook een aantal waar ik, in dat kader, persoonlijk minder blij mee ben. Hoewel ik niet degene ben die daarover kan en mag oordelen. Neem de Belgische dichter Hugo Claus. Claus ontdekte dat hij alzheimer had en nog voordat het proces goed en wel begonnen was, liet hij euthanasie plegen. In deze tijd maken we er liever een eind aan dan
\ndat we afhankelijk zijn. Zo gaan we niet door de les heen die daaraan verbonden is. De Zwitsers-Amerikaanse psychiater Elisabeth K\u00fcbler Ross deed dat wel, nadat ze na een aantal hersenbloedingen volkomen verlamd en afhankelijk raakte. Juist zij, die altijd alle touwtjes in handen had, moest nu leren om alles letterlijk uit handen geven. Ze is er doorheen gegaan.
\n\u201cIk heb ook mensen meegemaakt die alles in hun leven afgerond hadden
\nen die slechts nog een nauwelijks te dragen pijn voelden.
\nDan is euthanasie een versnelling van de laatste sterffase.
\nDan heb ik niet het gevoel dat er iets wordt overgeslagen.\u201d<\/p>\n

Voor het artikel in Trouw:\u00a0www.trouw.nl<\/a><\/p>\n

__________________<\/p>\n

Pastor Hans Stolp\"\"<\/p>\n

Hans Stolp (1942) studeerde theologie aan de VU in Amsterdam en bestudeerde daarnaast de psychologie van G.C.Jung en het esoterisch christendom. Na zijn studie werd hij geschiedenis-, maatschappijleer- en godsdienstdocent in het middelbaar onderwijs. Hij heeft inmiddels circa dertig boeken geschreven, waaronder ook kinderboeken en dichtbundels. Tijdens zijn werk als ziekenhuispastor van het AZG in Groningen publiceerde hij over zijn werk met zieke en stervende kinderen de boeken \u2018Als de dood vroeg komt\u2019 en het kinderboek \u2018De gouden vogel\u2019. Hierin vertelt hij over de eigen symbooltaal waarin (zieke) kinderen
\nspreken over ingrijpende vragen van leven en dood. Gedurende de
\nperiode 1987 tot 1994 was Hans radiopastor van de IKON en schreef hij diverse spirituele boeken als \u2018Dichterbij dan ooit\u2026\u2019, over verlichtende spirituele ervaringen waaronder bijnadood-ervaringen.
\nHans geeft nu bijna twintig jaar cursussen en lezingen over thema\u2019s die samenhangen met het esoterisch christendom. Hij maakt zo die oorspronkelijke, spirituele en esoterisch christelijke traditie (weer) voor
\neen breed publiek toegankelijk.<\/p>\n

Op zaterdagen geeft Hans voor de Stichting De Heraut in Amersfoort diverse lezingen en cursussen (voor de onderwerpen zie\u00a0www.stichtingdeheraut.nl<\/a>).
\nDoor Annelies van der Ouw \u00b7 26\/11\/2012 \u00b7<\/p>\n

Artikel Koorddanser Magazine, Editie november 2012 \u00b7l<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

“Rust zacht is een misplaatste term” Pastor en auteur Hans Stolp vertelt over wat er gebeurt als je dood gaat. Er bestaat werkelijk geen geschikter decor voor een gesprek over de dood dan het appartement van Hans Stolp. Het is alsof de hemelpoort opengaat wanneer je over de dikke, dieprode vloerbedekking zijn woning betreedt. Donkerblauwe<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,15],"tags":[],"class_list":["post-382","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-inspiratie","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/382","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=382"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/382\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":384,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/382\/revisions\/384"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=382"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=382"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dichterbijdanooit.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=382"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}